Het lijkt zo mooi! Een sloot of beek vol mooie bloeiende vijverplanten. Deze planten, zoals Waterteunisbloem, horen alleen vaak niet in onze beken en sloten thuis en woekeren sterk. Daardoor belemmeren zij de waterafvoer van de beken. De kans op wateroverlast neemt dan toe omdat de beek het overtollige regenwater niet snel genoeg kan afvoeren. Daarnaast dringt er door de dichte begroeiing weinig licht door tot op de bodem. Hierdoor sterven de goede waterplanten af en ontstaat er zuurstofgebrek, wat weer slecht is voor de visstand.
De Waterteunisbloem is aangetroffen als een dikke deken over een afstand van 10 km in de Wehlse Beek en de beek de Hoge Leiding in het stroomgebied Liemers/Veluwe. Om van de plant af te komen zal het waterschap de sloot voorlopig vaker dan gebruikelijk maaien. Daarnaast verlagen we in de vorstperiode het waterpeil in de beken in de hoop dat de plant dan kapot vriest en niet meer terug komt.
bron: http://www.natuurbericht.nl
De Waterteunisbloem komt oorspronkelijk uit Zuid- Amerika en wordt verkocht in tuincentra als vijverplant. De plant heeft gele bloemen en vormt vanuit de oever dichte drijvende velden die in een jaar gemakkelijk een zone van tien meter of meer overgroeien. De plant woekert enorm, omdat elk los stukje plant (bijvoorbeeld bij plukken of maaien) in het water razendsnel een nieuwe plant vormt.
Veel mensen denken er goed aan te doen om een overschot aan planten uit de vijver of het aquarium in de sloot te gooien. Daar kunnen de planten immers verder leven. een logische gedachte, maar soorten die oorspronkelijk niet thuis horen in Nederland kunnen, zoals hierboven beschreven, voor problemen zorgen.
