Waarom doen we dit?

Gepubliceerd op 22 oktober 2017

Alle primaire waterkeringen (dat zijn de dijken die ons land beschermen tegen hoogwater vanuit de grote rivieren en de zee) worden in Nederland iedere twaalf jaar gekeurd, een soort APK voor de dijken.

Eens per 12 jaar worden alle dijken langs de grote rivieren, meren en de Noordzee beoordeeld op veiligheid; een soort APK voor de dijken. In 2018 is daarbij vastgesteld dat bijna de hele dijk tussen Spijk en Westervoort niet meer aan de normen voldoet. Daarom is besloten om de dijk op te nemen in het landelijke Hoogwaterbeschermingsprogramma (landelijk programma om de keringen langs de zee en de grote rivieren op orde te brengen en te houden.) (HWBP (hoogwaterbeschermingsprogramma)). Het HWBP is bedoeld om de waterveiligheid van Nederland te waarborgen en vormt het grootste uitvoeringsprogramma binnen het Deltaprogramma (waterprogramma van het Rijk om Nederland voor te bereiden op de klimaatwijzigingen). De doelstelling van het programma is om in 2050 alle grote dijken op een sobere en doelmatige wijze versterkt te hebben, zodat deze voldoen aan de wettelijke normen zoals die zijn vastgelegd in de Waterwet. Met de dijkversterking Pannerdense Waard – Westervoort zorgen we ervoor dat ook de Liemers volgens deze normen in de toekomst voldoende veilig blijft is.

Drie projecten

De hele dijk van Spijk tot Westervoort in één project aanpakken, is een wel hele grote en ingewikkelde klus. Om de risico’s te beperken en leerervaringen in opvolgende projecten te kunnen toepassen is gekozen de versterking in drie projecten op te splitsen.

Kaartje Trajectindeling dijkversterking Spijk Westervoort WIT

We starten met het versterken van de dijk tussen de Pannerdense Waard – Westervoort. Daar moet de dijk het meest dringend verbeterd worden. Bovendien kan het project dan samen optrekken met het project Rivierklimaatpark IJsselpoort (RKPIJ). Zowel voor de plannen als de uitvoering zijn er goede kansen voor samenwerking.

Het tweede project is Tolkamer – Pannerdense Waard en het derde project is Spijk – Tolkamer. In deze projecten is de veiligheidsopgave minder urgent. Bij Spijk – Tolkamer spelen ook nog andere ontwikkelingen die van invloed zijn op de dijkversterking, maar waarvan het nog een aantal jaren duurt voordat ze concreet zijn. Voorbeelden zijn mogelijke aanpassingen in de afvoerverdeling over de Waal en de Rijn en de mogelijkheid om het Rijnstrangen-gebied bij hoog water in te zetten als tijdelijke opslag voor water, een retentiegebied (gebied om water vast te houden).

We denken dat, door deze projecten als tweede en derde op te pakken, de kans groter is dat deze ontwikkelingen concreter zijn geworden en daarmee ook de impact op de dijkversterking.

.