Minder muskusratten in Achterhoek en Liemers
Het aantal muskusratten in de Achterhoek en Liemers is vorig jaar weer verder gedaald. Ook de beverratten blijven we vangen bij de grens, zodat ze niet verder Nederland in trekken. We werken samen met andere waterschappen in het oosten van Nederland om deze dieren te vangen. Muskus- en beverratten zijn een risico voor onze dijken, oevers en natuur. In de Achterhoek en Liemers hebben we vorig jaar 756 muskusratten en 134 beverratten gevangen. In 2024 waren dat 713 muskusratten en 230 beverratten.
Muskus- en beverratten horen van nature niet thuis in Nederland. Ze hebben weinig natuurlijke vijanden en planten zich snel voort. Ze graven gangen en holen in oevers en dijken. Daardoor verzwakken de dijken en dat is een risico voor onze veiligheid. Ook verstoren deze dieren de natuur: ze eten veel planten en jagen andere dieren weg. Het is daarom de wettelijke taak van de waterschappen om deze dieren te bestrijden.
Terug naar de grens
De waterschappen willen de muskusratten terugdringen naar de landsgrens. Door de dieren direct aan de grens te bestrijden, voorkomen we dat deze dieren zich verder verspreiden in andere delen van Nederland en daar blijven. Dit gaat volgens plan. De meeste muskusratten vangen we aan de grens met Duitsland. Ook vangen we er veel langs de grote rivieren zoals de Waal en IJssel en langs de kleinere als de Berkel en de Oude IJssel.
Bij de beverrat is het in 2013 al gelukt om ze terug te dringen naar de landsgrens. In Nederland leven geen beverratten meer. Ruim 95 procent van de vangsten vindt plaats direct langs de grens met Duitsland. Waterschappen werken daar succesvol samen met de Duitse regio’s Borken en Kleef. In Duitsland is de populatie nog steeds groot. Dit komt onder andere door de zachte winters. Ook is de bestrijding minder goed georganiseerd.
Muskusrattenbeheer Rivierenland werkt met honderd collega’s voor de waterschappen Rijn en IJssel, Vallei en Veluwe, Rivierenland en Hollandse Delta.